in Dutch, Non-fiction

“Nederland heeft een eigen cultuur en die zal ik tot mijn laatste adem verdedigen”, zegt meneer Wilders. De vraag die wij ons echter als Nederlanders moeten stellen is welke Nederlandse cultuur meneer Wilders nou precies bedoelt met zijn uitspraak zodat we beter begrijpen welke Nederlandse cultuur meneer Wilders meent te moeten beschermen, voor de Nederlanders natuurlijk. De Nederlandse cultuur is prachtig dus is het zeker de moeite waard om eens blik op deze Nederlandse cultuur te werpen.

De Nederlandse cultuur met Nasi Goreng van de hoek als we geen zin hebben om te koken en het broodje Shoarma met net iets teveel knoflooksaus na een avondje stappen. De Nederlandse cultuur met stamppot om te eten en een Bapao uit de micropling om te smullen. De Nederlandse cultuur waar niemand weet wat dubbelgebakken varkensvlees in zoutzure saus is maar we Babi Pangang wel erg lekker vinden. De Nederlandse cultuur met de sporen van een koloniaal verleden in iedere uithoek van de samenleving, waar we mopperen op alles en iedereen maar vooral op het Nederlandse Elftal en de bondscoach. Het Nederlands elftal met Ruud Gullit, Frank Rijkaard en Marco van Basten toen WE allemaal Europees Kampioen werden en met Ibrahim Afellay, Bruno Martins Indi en Arjan Robben toen ZE weer net naast de hoofdprijs grepen.

De Nederlandse cultuur waar het altijd te warm is of te koud, te droog of te nat en we in de winter collectief naar koude zuiden gaan voor de wintersport om in de zomer weer naar het zuiden trekken voor de zon. Met de caravan natuurlijk, want alle grote wegen lamleggen met onze zomerkonvooien naar het Zuiden hoort ook bij de Nederlandse cultuur, net als het broodje kaas tussen de middag waar onze buurlanden ’s-Middags uitgebreid warm eten.

De Nederlandse cultuur waar we ’s-Hertogenbosch Den Bosch noemen en ’s-Gravenhage Den Haag is zodat we flauwe grappen kunnen maken dat Den Haag een dorp is omdat het geen stadsrechten heeft. De Nederlandse cultuur waar we Nederlands spreken en denken iedere taal die we ooit op TV met ondertiteling hebben gehoord te kunnen spreken. De Nederlandse cultuur waar Nederlands spreken zo belangrijk is dat de Belgen ons ieder jaar weer verslaan met het Nationale Dictee, waar we flauwe grappen maken over de Belgen terwijl het juist de Belgen zijn met wie we ons verbonden voelen en misschien dat nu juist de reden is dat we grappen over ze moeten maken. De Nederlandse cultuur en we er trots op zijn dat we überhaupt maar 1 woord Duits spreken.

De Nederlandse cultuur waar we moeten lachen om de toeristen die problemen hebben met een beetje wind en regen, want wij Nederlanders kunnen daar tegen. De Nederlandse cultuur waar we met Pasen en Pinksteren mopperen op alle Duitse toeristen en nog veel meer mopperen als er een keer wat minder komen. De Nederlandse cultuur waar we bij de eerste zonnestraaltjes al op het strand liggen en mooie dingen verzinnen om de lente te vieren zoals Rokjesdag. De Nederlandse cultuur waar we Sinterklaas vieren met Zwarte Pieten en net doen alsof we helemaal niet weten dat dit een overblijfsel is van onze geschiedenis van slavernij en uitbuiting. De Nederlandse cultuur waar we het allemaal niet zo verkeerd bedoelen en ook niet graag aan het verleden herinnerd worden, tenzij het een verleden is waar we trots op zijn en we hebben veel om trots op te zijn. En veel waar we helemaal niet trots op zijn dus daar hebben we het liever maar niet over, dat hoort ook bij de Nederlandse cultuur.

De Nederlandse cultuur waar we op Koningsdag uit ons dak gaan en dat eigenlijk alleen een warming up is voor iedere andere gelegenheid waar we onze Oranjegekte kunnen vieren, vooral als het Nederlands Elftal weer eens de hele wereld op z’n kop zet met fantastisch voetbal tot het moment dat ze weer eens dom en onnodig verliezen. Want dan zijn we weer allemaal bondscoach en weten het allemaal beter, want wij Nederlanders weten het gewoon altijd beter, dat hoort bij onze Nederlandse cultuur. Zo zijn wij Nederlanders al eeuwen, betwetertjes die het meestal nog waarmaken ook. En mopperkonten zijn we ook maar we gaan wel verder, we blikken wel vooruit. Ook dat is de Nederlandse cultuur, net als het Nederlandse cultuur is dat gewoon doen eigenlijk al gek genoeg is behalve als we ons in oranje voor Oranje uitdossen, dan kan gek niet gek genoeg zijn.

Dezelfde Nederlandse cultuur waar de introverte calvinisten van het Noorden hoofdschuddend naar het wilde uitbundige karnaval in het Zuiden kijken. Waar de nuchtere Oosterlingen nooit zullen begrijpen waar de uitgelaten opgewonden Westerlingen zich zo druk om maken. De Nederlandse cultuur waar de Friezen gewoon hun eigen officiële taal hebben waar we geen woord van verstaan en de Drenten in hun eigen dialect ook als buitenlanders klinken. De Nederlandse cultuur waar we iedereen graag in een hokje stoppen maar wel allemaal verschillend mogen en kunnen zijn omdat dat nu eenmaal ook bij de Nederlandse cultuur hoort. De Nederlandse cultuur waar je niet alleen de pineut bent maar ook de pisang.

De Nederlandse cultuur waar een gehate en uitgejouwde voormalige SS Officier onze Prins Claus kon worden aan de zijde van onze geliefde voormalige Koningin en huidige Prinses Beatrix, de trotse dochter van een Duitse vader en een Nederlandse moeder, onze eigen Prins Bernhard en Koningin Juliana. Een prominente en omstreden buitenlander, ja, zelfs een gehate buitenlander was onze Prins Claus bij de verloving met onze Prinses Beatrix zo kort na de oorlog. Bij zijn vele publiekelijke liefdesverklaringen voor onze Koningin Beatrix was onze Prins Claus allang niet meer de Duitse SS officier en al helemaal geen buitenlander meer. Bij zijn overlijden hebben wij, de Nederlanders, gerouwd met onze Koningin Beatrix om onze Prins Claus. De Nederlandse cultuur waar we nog steeds vragen waar de fiets van Oma is omdat we dat grappig vinden maar allang begrepen hebben dat de meeste Duitsers van nu niet meer de Moffen van toen zijn. De Nederlandse cultuur waar dit vooral in de grensstreken al lang en breed de normaalste zaak van de wereld is.

De Nederlandse cultuur waar we uit alle hoeken van de wereld wat hebben meegenomen naar Nederland om het Nederlands te maken. Toen in Startrek de Borg opdoken was de lievelingsgrap dat “resistance is futile, you will be assimilated” van de Nederlanders was afgekeken. Dat is de Nederlandse cultuur, we nemen op, we maken eigen en we integreren. Zoals de Oer-Nederlandse stamppot (Rusland), de bietjes (Polen), de echte Nederlandse ketchup (Indië), de Tulpen, Nederlandse trots van eigen bodem en exportsucces (Turkije), de bintjes (Brazilië), het patatje met (België), de windmolens (Spanje), de pindasaus, loempia, bami en nasi (Indonesië) en de echte Nederlandse drop (Denemarken) om maar een paar voorbeelden van de integratie in de Nederlandse cultuur te noemen. Om natuurlijk de Nederlandse zuurkool (Duitsland) niet te vergeten en de Duitsers maar raar kijken wat wij met “hun” Sauerkraut doen. En we hebben natuurlijk echte Nederlandse namen zoals Jan (Slavisch), Piet (Spaans), Frans (Frans) en het is helemaal niet waar dat we die gewoon verbasterd hebben, toch?

Dat alles is de echte Nederlandse cultuur die meneer Wilders pretendeert te beschermen maar in werkelijkheid poogt ten onder te doen gaan. De Nederlandse cultuur waarin verder gekeken kan worden dan het randje van het eigen bordje en alles wat we lekker vinden gewoon op ons bordje landt. De Nederlandse cultuur waar de boer niet eet wat hij niet kent maar de boer alles eet zodra hij het kent.

De Nederlandse cultuur waarin geen plaats is voor generaliseren over gehele bevolkingsgroepen op basis van incidenten. Meneer Wilders ziet dat echter anders en wenst iedere vorm van criminaliteit van allochtonen bewoners uitgebreid te projecteren op de volledige bevolkingsgroep omdat dit nu eenmaal binnen het straatje van meneer Wilders past. De Amsterdammers moeten echter uitermate blij zijn dat meneer Wilders dit bijvoorbeeld niet doet met de criminele activiteiten van de notoire crimineel Holleder en zijn criminele trawanten en de vele andere criminelen van Nederlandse bodem.

De laffe moordenaar van Pim Fortuyn is ook een Nederlander uit Nederland en indien we de filosofie van meneer Wilders zouden volgen is iedereen van dezelfde afkomst en zelfs van hetzelfde geloof een crimineel of in ieder geval een potentiele crimineel en moet dus uit Nederland geweerd of verbannen worden. Nederland kent zijn eigen criminelen. Verkrachters, moordenaars, bankrovers en gijzelnemers maar hier horen we meneer Wilders niet over want dat zijn klaarblijkelijk de nette Nederlanders die meneer Wilders tegen de gevaarlijke buitenlanders wenst te beschermen.

De Nederlandse cultuur waar meneer Wilders het meent namens alle Nederlanders over te mogen en moeten hebben was en is anders dan meneer Wilders het wenst te zien. Allen over een kam scheren als het om buitenlanders gaat zoals meneer Wilders dat te pas en te onpas doet, past niet bij Nederland en de Nederlandse cultuur. Dat een criminele activiteit van een individu of een groep direct betekent dat de gehele bevolkingsgroep crimineel is, past niet bij Nederland. Zelfs indien dat in het huidige populisme de norm blijkt te zijn geworden, is dit niet het Nederland van de Nederlanders en de Nederlandse cultuur.

Lang geleden waren er de kapingen door Molukse vrijheidsstrijders, lang voordat we de begrippen terrorist en allochtoon tot gemeengoed hadden verklaard en gemakshalve door toedoen van meneer Wilders alles in een grote vergaarbak hebben geworpen. Mijn Molukse jeugdliefde zat huilend thuis, bang om op straat te gaan omdat zij een van “hun” was en zeker was dat zelfs haar Nederlandse vriendje haar zou aanvallen voor wat “hun” deden tegen het Nederland waar ze geboren en getogen was. De Nederlanders hadden geen idee waar ze het over had, want wij waren en zijn zeer goed in staat om het verschil tussen een individu en een groep te zien. Wij, de Nederlanders, weigeren allen over een kam te scheren. Apetrots ben ik iedere dag hand-in-hand met mijn Molukse meisje naar school gegaan en wee indien iemand ook maar iets verkeerds gezegd zou hebben. Niemand deed dat, sterker nog, mijn vrienden waren zelfs extra vriendelijk voor mijn mooie meid omdat wij Nederlanders nu eenmaal weten wat normen en waarden zijn en we er trots op zijn een helpende hand te geven indien iemand dat nodig heeft.

Dat is de Nederlandse cultuur, of meneer Wilders dat nu wil of niet!